Terapi yoluyla salona seyirci çekelim

Umud Madde Bağımlılığı ile Mücadele Derneği

Kullanıcı Girişi

Giriş Yap

Kapat

Ana Menü

Bilgi Bankası

Güzel Gören

Güzel Düşünür

Zararlı Maddeler

Hava Durumu

Terapi yoluyla salona seyirci çekelim

Çarşamba, 21 Ekim 2009 09:41

Terapi yoluyla salonlara seyirci çekelim
“salonları dolduralım, seyircimizi bekliyoruz” haberlerinden sonra, seyirci gerçekten salonları doldurur mu? Televizyonlardan seyirciyi hipnoz ederek salonlara getirmeyi başarabilir miyiz?
Terapiyle iş başarılırsa aynı metoda dünyada bir numara olduğumuz trafik kazalarındaki ölüm oranını düşürmek ve insanları eğitmek için de kullanmamız gerekir.
Şehrin popüler takımı maç yapacağı zaman öyle bir imaj çizilir ki salonların boş olması sanki maçın kaybedilmesi için bir nedendir, salonlar dolduğu zaman maç da kazanılır.
Salonlarımız seyirciyle doluydu da sonradan mı bu hale geldi.
Spor kültürü oturmuş, gelişmiş ülkeleri gördükten sonra antrenörlerimizin sporda ki düşüncesi, antrenman yöntemi değiştiği gibi spora, yetenekli sporcuya ve en çok istediği kalabalık seyirciye olan özlemini cesaretle dile getirmektedir.
Seyircinin olamadığı yerde heyecanın olmayacağı bir gerçektir.
Seyirciyle maç başladıkları andan itibaren ortamın keyfini ve heyecanın doruk noktaya çıkmasını yabancı ülkelerde gören antrenörlerin bu hasretlerini dile getirmeleri normaldir.
Ülkemde seyirci sporun içindedir, her zaman statlarımız doludur diyen bir babayiğit çıkamaz.
Salonlarımızı dolu görme isteği bir gerçeğin haykırışıdır.
Zorla güzellik olmaz ve işin gerçeği spor bizim kültürümüze yabancıdır.
Önemli olan teşhisi doğru koyup tedaviye başlamaktır.
Yıllardır olimpiyat almak isteriz ama olimpiyat gibi devasa bir organizasyonu bize kaptırmayacaklarını bilmemize rağmen iş olsun diye müracaatımız alışkanlık haline gelmiştir.
Bana göre bunun iki nedeni vardır; birincisi sosyal, yani spora toplumumuzun bakış açısı, seyirci kapasitesindeki olumsuzluklarda buna dâhildir.
Yanlışlıkla olimpiyatı bize verseler, tarihe seyircisiz oynanan ilk olimpiyat olarak geçer, kendi kendimize yaptığımız olumsuzluklarımıza bir yenisini dâhil ederiz diye düşünmekteyim.
İkincisi; herkesin bildiği siyasal durumudur, Türkiye’nin olimpiyat yapması gelişmişliğinin göstergesi ve ekonomik yönden kazanımlar içereceğinden dolayı olimpiyatı bize vermezler.
Türkiye olimpiyatları yapacak teknik altyapıya sahip bir ülkedir ama ekonomik bozukluğun getirdiği dezavantaj çok büyük bir pastayı yiyemememize neden olmaktadır.
Sporun eğitimle gelişen kültürel bir yapı olduğunu Avrupa ve gelişmiş ülkeler çok iyi bilir.
Salonlara seyirci davet edenler, çıkıp ta “seyirci gelmezse maça çıkmayız” da diyemezler.
Türkiye’nin tanıtımıyla ilgili çeşitli aktivitelerle insanlarımız gidip faaliyetlerde bulunurlar.
Turizm bakanlığı trilyonlarca lira harcayarak broşür, kitap, dergi, cd vb. gibi tanıtım amaçlı dokümanlar dağıtırlar ama Washington Post’ta Türkiye ile çıkan bir satır olumsuz haber yapılan çalışmaları ve harcanan onlarca parayı boşa çıkardığı gibi ülkemizle ilgili olumsuz düşünceler kalıcı olmaya devam eder.
Olimpiyat, dünya şampiyonalarında alınan madalyalar ülkemizin tanıtımında daha etkilidir.
Burada yapılması gereken, hiç kimseye kendimizi tanıtma, kanıtlamaya ihtiyacı duymamaktır.
Bizleri tanımak isteyenler ülkemizde insanımızı tanır ve önyargılardan kurtularak karar verir.
Spora da seyirci çekme meselesi aynı şekilde olmalıdır, insanlar sporun içine antrenör, idareci ve sanatçıların söylemesiyle değil de isteyerek, hissederek, ihtiyaç duyarak gelmeliler ki sporumuzda istenilen güzel görüntüler oluşsun, seyircisiz maçlar oynanmasın.
Çoluk çocuk, anne baba veya eşle spor müsabakalarına gitmeyi kim istemez, yeter ki alışkanlıklar değişsin, yanlışlıklar ve ekonomik sıkıntılar ortadan kalksın, salonlarda ve sahalarda huzur temizlik ve hayat garanti olsun.
www.feyzullahaydas.com

Son Güncelleme: Çarşamba, 21 Ekim 2009 09:43