Amatör spor ve ruhunun gelişmesi, olimpik sporcu

Tesisleşmenin olmadığı yerde sporcu bulmanın mümkün olmayacağını bilmemize rağmen

üniversiteler de dâhil birçok ilde hala havuz, atletizm pisti veya cimnastik salonları gibi tesisler olmazken olimpik sporcuların yetiştirilmesiyle ilgili sporcu seçimlerine girilmesi, aday kadroların müracaatlarının şahsen il müdürlüklerine yapılması gereklidir gibi ilanların bölge müdürlüklerinin internet sayfalarında yer alması çok ilginç bir durumdur.

Olimpiyatlara aday olacak sporcular kendileri müracaat edecek.

Olamaz ama diyelim ki sporcu adaylarını belirleme gibi bir şey gerekiyor,

Federasyonların talimatları, milli takım antrenörleri, Türkiye şampiyonaları sonucunda dereceye girmiş gelecek vadeden sporcular yok mu?

Hangi olimpiyatlar hedefleniyor ki, seçimler yapılacak.

Eğer amaç 2012 hatta 2016 ise bu seçimler gereksiz ve çok geç kalınmıştır.

Üzerinde durulması gereken noktaların başında her ile tesisleşmelerin yapılmasıdır.

Tesisleşmeler sonunda görülecektir ki insanlar çocuklarını akın akın sporun içine sokacaktır. Birazda tanıtım ve gerekli bakanlıkların koordinasyonu sonucu oluşacak verimli çalışmalar geleceğin yıldızlarını bulmada en büyük tetikleyici olacaktır.

Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü olimpik sporcu seçme yönergemiz, Milli Eğitim Bakanlığı, GSGM teşkilatlarının 81 il müdürleri ve üst düzey yönetiminin katılımı ile gerçekleştirdikleri Ortak Akıl Toplantısı çerçevesinde 50 maddelik sonuç bildirgemiz var ama sadece…

Bunun yanında 15 yıl önce başlanmış ama hala çatısı bile olmayan ve sadece koyunların otladığı, çobanların gölgelendiği tesislerimiz var.

Birçok üniversitelerimizde dahi spor tesisleri yok.

Birçok ilimizde havuz, atletizm parkuru veya cimnastik salonumuz yok.

Dikkat edilirse üniversitelerin açılmasıyla boşluktaki gençlerimiz birbirlerine girmeye başladı.

Taş ve sopaların, milli tekvandocularımızın bile atamadığı tekmelerin havalarda uçtuğunu, boksörlerimizin vuramadığı yumrukları öğrencilerin vurduğunu gördükçe üzülmekteyiz.

Üniversitedeki gençlerimizin düşman kuvvetleriymiş gibi birbirlerine saldırmalarındaki başarılarını ve becerilerini İ.Ö.O ve liselerdeki beden eğitimi derslerinde aldıkları pekiyi notlarına bağlamak gerekir.

Beden eğitimi derslerindeki pekiyi notu gerçek olarak verilmiş olmalı ki, mücadele ruhlarındaki azmi ve kararlılığı üniversitede devam etmektedirler ama sadece sokakta…

Eğer bu öğrenciler zamanında gerçek sporcu olsalardı üniversitelerimizin ve liselerimizin görüntüsü öyle tahmin ediyorum ki böyle olmazdı.

Süregelen alışkanlıklar, ata sporu diye yapılan yönlendirmeler sonunda güreşte aldığımız olimpiyat şampiyonlukları bizlerin gururu olmuştu, dikkat edilirse olimpiyatlarda güreş müsabakalarındaki teknik kapasitenin artırılmasıyla altın almak zorlaşmaktadır.

Halterdeki Naim ve Halil rüzgârının bitmesiyle altın hayal gibi bir şey olmuştur.

Olimpiyat, Dünya, Avrupa ve diğer Uluslararası yarışmalarda istenilen hedeflere ulaştıracak üst düzeyde sporcular yetiştirmenin yönetmeliklerimizde olduğu kesindir ama sadece yönetmeliklerle iş yürümüyor.

Atatürk’ten sonraki bütün siyasetçilerimizin spor politikamızdaki kararlılığı göstermemesi, siyasetin sporla iç içe olması, oturtamadığımız yönlendirme ve yetenek seçimi, tesisleşmenin zamanında yapılmaması amatör ruhun ve sporun gelişmemesine neden olmaktadır.